ਖਾਮੋਸ਼ੀ........

ਚੁਪ ਕੀਤੀ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਨੂੰ

ਮੈਂ ਇਕ ਦਿਨ ...

ਹੋਲੀ ਜੇਹੀ ਪੁਛਿਆ ...

ਦਸ ਤੂੰ ਇਤਨੀ ਮੋਣ ਕਿਓਂ ਰਹਨੀ ਆਂ ਭਲਾ .....?

ਓਹ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੀ

ਬਸ ਸੂਨੀ ਅਖਾਂ ਨਾਲ ਇਕ੍ਟਕ

ਮੇਰੇ ਵਲ ਤਕਦੀ ਰਹੀ ...

ਮੇਰੇ ਹਥ ਆਪਣੇ ਆਪ

ਉਸਦੇ ਨਮਨ ਨੂੰ ...

ਜੁੜ ਗਏ ਸੀ .....!!

ਕਵਿਤਾ ਨਾਲ ਸੰਵਾਦ......

ਕਵਿਤਾ ਨਾਲ ਸੰਵਾਦ -ਹਰਕੀਰਤ 'ਹੀਰ'

ਅੱਜ ਅਚਾਨਕ ਕਵਿਤਾ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਖਡ਼ੀ ਹੋਈ
ਹੋਲੀ ਜੇਹੀ ਮੁਸਕਾਈ
ਤੇ ਬੋਲੀ .....
'' ਤੂੰ ਮੈਨੂ ਭੁਲ ਗਈ ਨਾ 'ਹੀਰ'
ਖਬਰੇ ਹੁਣ ਤੈਨੂ ਮੇਰੀ ਲੋਡ਼ ਨਹੀਂ '' ....

ਮੈਂ ਸਹਿਮ ਗਈ
ਗਹਿਰੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ
ਕਵਿਤਾ ਵਲ ਵੇਖਿਆ ..
ਉਸਨੂੰ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲਾ, ਆਖਿਆ ....
'' ਤੂੰ ਮੈਨੂ ਗਲਤ ਸਮਝ ਰਹੀ ਹੈਂ ਸਖੀਏ
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਮੇਰੀ ਕੋਈ ਹੋਂਦ ਨਹੀਂ
ਤੂੰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਜਿਸਮ ,
ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਵਿਚ ਵਸਦੀ ਹੈਂ
ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਨਾ ਹੁੰਦੀ ...
'ਹੀਰ ' ਨੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਣਾ
ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਤਾਂ ਹੀ ਮੈਂ
ਇਹ ਜੀਵਨ ਪਾਇਆ ਹੈ
ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ
ਖਤਮ ਵੀ ਕਰਾਂਗੀ ...

ਪਰ ਜਾ....
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ
ਅਜਾਦ ਕਰਦੀ ਹਾਂ
ਪਤਾ ਕਿਓਂ ....?
ਖੋਰੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗੀਆਂ
ਹੋਰ ਕਿਤਨੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ
ਤੇਰੀ ਤਲਾਸ਼ ਹੋਵੇ .....!!

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ........

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ........

ਨਾਕਾਮ ਹਾਂ
ਨਾਉਮ੍ਮੀਦ ਨਹੀਂ
ਏ ਜ਼ਿੰਦਗੀ

ਗੁਮਸੁਮ, ਉਦਾਸ
ਤੇਰੀ ਇਹ ਚੌਖਟ
ਮੁਸਕਿਲ ਹੈ ਤੇਰਾ ਸਫ਼ਰ

ਕਦੇ ਧੁਪ ,ਕਦੇ ਛਾਂ
ਕਦੇ ਪਤਝੜ, ਕਦੇ ਬਹਾਰ
ਕਿਸੇ ਦੇ ਚਾਹਿਣ ਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੀ
ਇਹ ਰੁਤ...
ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਕਰਵਟ

ਕਿਤਨੇ ਲਾਚਾਰ ਕਿਤਨੇ ਮਜਬੂਰ
ਹਾਲਾਤ ਦੇ ਅੱਗੇ ....

ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ
ਮੇਰੀ ਕ਼ਲਮ ਨਹੀਂ ਮਿਟਾ ਸਕਦੀ
ਤਕਦੀਰ ਦਾ ਲਿਖਿਆ
ਫੇਰ ਵੀ ...
ਮੇਰੀ ਆਸ ਵਿਚ
ਅਜੇ ਚੇਤਨਾ ਬਾਕੀ ਹੈ
ਇਕ ਵਿਸ੍ਵਾਸ ਹੈ .......

ਬਹਿਰੇ ਵੀ ਸੁਨ ਲੇਂਦੇ ਨੇ
ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਆਵਾਜ਼
ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ ਓਸ ਖੁਦਾ ਅੱਗੇ
ਤੈਨੂ ਵੀ ਜਵਾਬ
ਤਦ ....
ਬੜਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ
ਤੈਨੂ ਕਦਮ ਵੀ ਪੂਟਣਾ .....

ਵਕ਼ਤ ਭਰ ਦਏਗਾ ਇਕ ਦਿਨ
ਮੇਰੇ ਜਖਮਾਂ ਨੂੰ
ਪਾਵੇਂ ਰਹਿ ਜਾਣ ਕੁਝ
ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਪਏ
ਖਰਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ....!!

ਲੋੜ......

ਕੱਲ ਮੈਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਦੀ
ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ
ਵਰੇਆਂ ਤੋਂ ਮੌਨ ਪਏ
ਇਕ ਪੱਥਰ ਦੀ ...

ਰਾਤ ਦੇ ਹ੍ਨੇਰੇ 'ਚ
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ
ਬੁੱਕਲ'ਚ ਲੈ ਕੇ
ਦੇਰ ਤਕ ਰੋਂਦੀ ਰਹੀ
ਲਗਾ.....
ਮੈਂ ਕੁਝ ਸਖਤ ਜਿਹੀ
ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ
ਤੇ ਉਹ ....
ਮੋਮ ਜਿਹਾ
ਪਿਘਲ ਗਿਆ ਹੈ

ਖੋਰੇ ....
ਸਾਨੂ ਦੋਹਨਾ ਨੁੰ ਹੀ
ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ
ਲੋੜ ਸੀ .......!!

ਸਚੱ ਦਾ ਖ਼ੌਫ ....

ਸਚੱ ਦਾ ਖ਼ੌਫ ( ਮੂਲ : ਹਾਰਕੀਰਤ 'ਹਕੀਰ' , ਅਨੁ : ਅਮਰਜੀਤ ਕੌਂਕੇ )


ਜਦ ਵੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ
ਸਚੱ ਨਾਲ
ਮਿਲਾਉਣਾ ਚਾਇਆ
ਹਰ ਵਾਰ ਤੁੰ ਮੈਨੂੰ
ਪਰੇ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ

ਸ਼ਾਇਦ ਤੁੰ
ਉਸਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਸੀ
ਪਰ ਡਰਦਾ ਸੀ
ਕਿਤੇ...

ਸਚੱ ਦੀ
ਬੇਬਾਕ ਸਿਆਹੀ ਨਾਲ
ਤੇਰੇ ਸਫੇਦ ਕੁੜਤੇ ਤੇ
ਕੋਈ ਬੇਜਾ ਦਾਗ
ਨਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ....!!


ਬੇਜਾ-ਅਨੁਚਿਤ

ਖੁੱਲੇ ਜ਼ਖ਼ਮ.....

ਅੱਜ ਨਜ਼ਮਾਂ ਨੇ
ਟਾਂਕੇ ਖੋਲੇ
ਤੇ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਾ ਦਿੱਤਾ
ਵਿਸਰ ਜਾਣ ਦਾ


ਮੈਂ ਜ਼ਖਮਾਂ ਦੀ
ਪੱਟੀ ਖੋਲ ਦਿੱਤੀ
ਤੇ ਕਿਹਾ:".....
ਦੇਖ ਦਰਦ -ਏ-ਆਸ਼ਨਾ !
ਮੇਰਾ ਹਰ ਰਿਸਦਾ ਜ਼ਖ਼ਮ
ਤੇਰੀ ਰਹਿਮਤਾਂ ਦਾ
ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੈ...!"


ਨਜ਼ਮਾਂ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ
ਮੇਰੇ ਹਥੋਂ
ਪੱਟੀ ਖੋਹ ਲਈ
ਤੇ ਆਖਿਆ:"....
ਤੇ ਫੇਰ ਇਹਨਾ ਨੁੰ
ਖੁੱਲਾ ਰਖ਼ !
"ਤੇਰੀ ਹਰ ਟੀਸ 'ਤੇ
ਮੇਰੇ ਹਰਫ਼ ਬੋਲਦੇ ਨੇ...!!"

ਹੁਣ ਮੈਂ
ਜ਼ਖਮਾਂ ਨੁੰ
ਖੁੱਲਾ ਰਖਦੀ ਹਾਂ
ਤੇ ਮੇਰੀ ਹਰ ਟੀਸ
ਨਜ਼ਮ ਬਣ
ਸਫਿਆਂ 'ਤੇ
ਸਿਸਕ੍ਣ ਲਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ .....!!

ਹਿੰਦੀ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ: - ਤਨਦੀਪ ‘ਤਮੰਨਾ’

ਮੁਆਫ ਕਰੀਂ ....

ਪਿਆਰ ਤੇ ਦਰਦ
ਸ਼੍ਬ੍ਦਾਂ ਦੇ ਮੁਹਤਾਜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ
ਦੀਵਾਨਗੀ ਦੀ ਹੱਦ ਤਕ
ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ
ਮੇਰੀ ਅੰਤਰਆਤਮਾਂ ਨੁੰ
ਭਿਓਂ ਜਾਂਦਾ
ਤੇ ਮੇਰਾ ਦਰਦ
ਅਖਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ
ਤੇਰੀਆਂ ਹਥੇਲਿਆਂ 'ਚ
ਸਿਮਟ ਆਂਦਾ


ਜਾਂਣਦੀ ਹਾਂ
ਕਿਤਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ
ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਨੁੰ
ਪੜ ਸਕਣਾ


ਪਰ ਤੁੰ
ਓਸਨੂੰ ਪੜਿਆ, ਸਮਝਿਆ
ਜਿੰਦਗੀ ਤੇ ਮੌਤ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ
ਫਾਂਸਲੇ ਨੁੰ ਵੇਖ
ਤੇਰੀ ਰੂਹ ਕਂਬੱ ਉਠੀ
ਨਾ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੋਂਦ ਦੇ
ਖਤਮ ਹੋਣ ਦਾ ਡਰ
ਨਾ ਜ੍ਮਾਨੇ ਦਾ ਡਰ ਸੀ


ਪਰ ਮੁਆਫ ਕਰੀਂ ਦੋਸਤ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ
ਉਹਨਾ ਬੇਬੁਨਿਆਦੀ
ਰਿਸਤੀਆਂ ਨੁੰ ਵੀ
ਤੋਡ਼ ਨਾ ਸਕੀ .....!!